Archive for નવેમ્બર, 2010

My family…Happy Family…Raj Mistry

28 Nov

પ.પૂ.જ્ઞાનવત્સલ સ્વામી..

તો આજે સવારે એક અદભૂત લ્હાવો મળી ગયો..અત્યારે અમદાવાદ મેડીકલ એસોસીએશન દ્વારા , AMA ખાતે એક કોન્ફરન્સ ચાલી રહી છે. એના ઉપલક્ષ મા પ.પૂ. જ્ઞાનવત્સલ સ્વામી(Gyan vatsal Swami) જેવા વિદ્વાન સંત( દાદર-સ્વામિનારાયણ મંદિર,બેપ્સ) ને એક પ્રવચન માટે આમંત્રિત કરવામાં આવ્યા હતા. વિષય હતો…My family ..Happy family…ખુબ જ વિચાર માંગી લે એવો વિષય છે…તો જોઈ એ કેટલીક ક્ષણો…

  • પ.પૂ.જ્ઞાન વત્સલ સ્વામી, પૂર્વાશ્રમ મા , એન્જીનીયર હતા અને તે વિવિધ સંશોધન, પ્રવચન સત્રો સાથે સંકળાયેલા છે.
  • શરૂઆત મા સ્વામીજી એ કહ્યું કે – શા માટે હાલ ની પરિસ્થિતિ મા , પરિવાર માટે તકેદારી જરૂરી છે….પશ્ચિમ ના દેશોમાં જે સંસ્કૃતિ, સંસ્કાર અને પરિવારો નું ધોવાણ થઇ રહ્યું છે..એ ધીરે ધીરે ભારતમાં પણ આવી રહ્યું છે, આથી પરિવાર ની નિષ્ઠા, એકતા જળવાઈ રહે , એ જરૂરી છે.
  • પૂ. પ્રમુખ સ્વામી મહારાજ દ્વારા પ્રેરિત : ઘરસભા”  એ ખુબ જ મજબુત વિચાર છે, જો તેનો સાચી રીતે ઉપયોગ કરવામાં આવે તો, ઘર ની શું….તમે આખા વિશ્વ ની તકલીફો દુર કરી શકો……
  • કોઈ પણ પરિવાર, ક્યારે એક રહી શકે..?? જવાબ- બધા સભ્યો, એક બીજા ને સમજે, નિશ્વાર્થ પ્રેમ કરે, એક-બીજા માટે ઘસાવા ની તૈયારી રાખે, એક બીજા ના વિચારો- કામ ને માન આપે, સંતાનો માટે પુરતો સમય આપી શકે…તો પરિવાર..”પૂર્ણ” કહેવાય.
  • સ્ત્રીઓ નું મહત્વ ઘર સાચવવા માટે પાયા નું છે….એ ચાહે તો ઘર એક કરી શકે….ચાહે તો ” ઘર” ને ક્ષણમાં વેર-વિખેર કરી શકે…સ્ત્રીઓ અને પુરુષો- શરીરે,સ્વભાવે જે રીતે સર્જાયા છે, એ મુજબ જ એમણે વધારે વર્તવું જોઈએ…આજકાલ ની આધુનિક નારીઓ, કેરિયર ની લ્હાય મા , પોતાના સંતાનો, ઘર-પરિવાર ની એકતા, સંભાળ ને તરછોડી રહી છે, જેથી પરિવાર અને સંતાનો ની સમસ્યાઓ વધી છે.
  • પ્રખ્યાત રોકાણકાર વોરેન બફેટ નું ઉદાહરણ આપતા કહ્યું કે…આટલું બધું કામ કાજ હોવા છતાં , દર રોજ સાંજે ૬ વાગ્યા પછી, એમનો ફોન-મોબાઈલ બંધ થઇ જાય છે…અને રોજ કમ સે કમ ૪૫ મીનીટ સુધી,પોતાની પત્ની નો હાથ પકડી ચાલવા જાય છે, પોતાના પૌત્રો સાથે સાંજ ફરજીયાત ગુજારે છે…આથી જ પશ્ચિમ ના આટલા “ધૂંધળા” વાતાવરણ વચ્ચે પણ, એમના લગ્ન ને પચાસ વર્ષ પુરા થયા…

તો સાર શું?……પ.પૂ. પ્રમુખ સ્વામી મહારાજ ના આશીર્વાદ થી, પૂ. જ્ઞાનવત્સલ સ્વામી એ કહ્યું કે….

  • પરિવાર ના સભ્યો, સાંજે અડધો કલાક , રોજ, સાથે બેસે…ટીવી કે બીજી કોઈ ઈતર પ્રવૃત્તિ બંધ…અને સભ્યો- ભગવાન, ધર્મ, કે દિવસ દરમ્યાન બનેલી ઘટનાઓ વિષે મુક્ત મને ચર્ચા કરે…..એકબીજાને સમજે…નાના બાળકો ને , વડીલો બધાને આ ચર્ચામાં સામેલ કરો….
  • શક્ય હોય તો , ભગવાન કે અધ્યાત્મ ની ચર્ચાઓ ને પ્રમુખ સ્થાન આપો…
  • નિયમિતતા ખુબ જ જરૂરી છે….

તો ઘરસભા શરુ કરો…..પરિવાર છે તો બધું જ છે….અને સંયુક્ત પરિવાર મા ,સંતાનો નું જે ઘડતર થાય છે…સાર-સભાળ થાય છે..એ બીજી કોઈ જગ્યા એ શક્ય નથી….આથી મન મોટા રાખો…અને પોતાનું ભવિષ્ય બચાવો….!!

સાથે રહેજો…..

http://rajmistry2.wordpress.com/2010/11/28/my-family-happy-family/

નવેમ્બર 28, 2010 at 3:35 પી એમ(pm) Leave a comment

ગંગાબા ઉમરના આ તબક્કે પણ આજે ખેતીકામ સહિત ઘરકામ જાતે કરે છે

 લાકડીના સહારા વગર વાયુવેગે ચાલે છે

 

ગંગાબા ઉમરના આ તબક્કે પણ આજે ખેતીકામ સહિત ઘરકામ જાતે કરે છે

૧૮૯૦થી ૨૦૧૦ પુરા ૧૨૦ વર્ષ. આજે ઉંમરના ચોથા દાયકામાં હાર્ટ એટેકનો ભોગ બનતાં માણસોના જમાનામાં ૧૨૦ વર્ષના આયુષ્યની કલ્પના જ અસંભવ છે ત્યારે પંચમહાલના લુણાવાડા તાલુકાના સાલાવાડા કસલાલ ગામના ગંગાબા સામે આવતા યમરાજ પણ શરમાય છે. ૧૮૯૦માં જન્મેલા ગંગાબા મોઢામાં સાબૂત તમામ દાંતો સાથે અને લાકડી વિના મહેનત સાથેનું જીવન જીવી રહ્યા છે.

લાકડીના સહારા વગર વાયુવેગે ચાલે છે

લુણાવાડા તાલુકાના સાલાવાડા કસલાલ ગામનાં ગંગાબાનો ૧૮૯૦માં જન્મ થયો હતો

ગંગાબા આજે પણ અખરોટ દાંતથી તોડે છે

લુણાવાડાના મૂળ સાલાવાડામાં ૧૮૯૦ની સાલની આસપાસ જન્મેલા અને લગ્ન બાદ નજીકના જ ગામ કસલાલમાં કોદરભાઇ સાથે પરણેલા ગંગાબેન ૧૨૦ વર્ષની ઉંમરે પણ કડેધડે છે. ૧૫ વર્ષ અગાઉ પતિ કોદરભાઇનું અવસાન થયા બાદ પુત્ર- પૌત્ર – તથા પૌત્રીઓના વિશાળ પરિવાર સાથે જીવન વિતાવી રહ્યા છે.

રાજાશાહી, અંગ્રેજોની આપખુદીશાહી તથા લોકશાહી શાસનને જોઇ ચૂકેલા ગંગાબા જામે જીવતો ઈતિહાસ છે. ગંગાબેન કોદરભાઇ પગી સવાસોથી દોઢસો વર્ષનો ઈતિહાસ સંભળાવે ત્યારે સાંભળનાર મંત્રમુગ્ધ બની જાય છે. આજે ૧૨૦ જેટલી વયે પણ ગંગાબા ખેતીકામ તથા ઘરકામ કરે છે. લાકડીના ટેકા વગર જ્યારે ચાલે ત્યારે સાથે ચાલનારાને દોડવું પડે છે. આજે ચોથી પેઢી સાથે જીવી રહેલા ગંગાબાને વિશ્વાસ છે કે, તેઓ પાંચમી પેઢી ને પણ પોતાના ખોળામાં રમાડશે .

અંદાજે ૧૨૦ જેટલી વયે ગંગાબાનો એકપણ દાંત પડયો નથી. આજે પણ તેઓ અખરોટ દાંતથી તોડી ખાઇ શકવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. કમનસીબીથી નિરક્ષર રહેલાં ગંગાબા પુસ્તક તો વાંચી શકતા નથી પરંતુ રાત્રિના અંધકારમાં પણ તેઓ સરળતાથી જોઇ શકે છે.

  આજના ( ૨૨ નવેમ્બર ૨૦૧૦) ના દિવ્યભાસ્કરનાં અજબગજબ વિભાગમાં ઝબકેલા સમાચાર

આવનારી સદીમાં આવા શતાયુની સંખ્યા વધશે તેમા કોઇ શંકા નથી. આ એક ચિંતાનો વિષય માનવાને બદલે નાણાકિય જગત અને વિમા વિજ્ઞાન વધુ અને વધુ સંસોધન આ વિષયે કરે છે અને તેના દુરંગામી પરિણામોથી વાકેફ કરે છે…લાંબુ જીવન ત્યારે જ સારુ જ્યારે ગંગાબાની જેમ જાતે બધુ કરી શકો. જો હાથ પગ ભાંગ્યા તુટ્યા કે ખાટલે જ પડી રહેવાનો વારો આવ્યો ત્તો તેમને જાળવનારાઓની વ્યથા તો કલ્પના બહારની છે. વિજ્ઞાન કહે છે સબળ મન (will power), ચાલતા પગ અને સમતોલ નિયંત્રીત આહાર થી આ શક્ય છે. કદાચ ગંગાબાની વધુ પુછવા કરતા તેમની જીવન શૈલીમાં ઘણું બધુ વણાયેલ હશે કે જે આ પાંચમી પેઢી જોનાર ગંગાબા એક અનોખુ ઉદાહરણ બનશે.

નવેમ્બર 22, 2010 at 9:38 એ એમ (am) Leave a comment

મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું

મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું.
‘ત’ ‘થ’ ‘દ’ ‘ધ’ નથી બોલી શકાતા, કહો વાણીના ભેદ કેમ ખોલું ?
મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું.

એકવાર દાંત પડી જાય પછી જીભના વળવા માંડે છે સા’વ લોચા;

પહેલા તો રોટલાની પોપટી ખાતો’તો, હવે ધાનને કર્યા કરું છું પોચાં,
ઓણ શિયાળે ગંડેરી ખાવાનો મોહ, કહો શેરડીના સાંઠા કેમ છોલું ?
મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું.
‘ત’ ‘થ’ ‘દ’ ‘ધ’ નથી બોલી શકાતા, કહો વાણીના ભેદ કેમ ખોલું ?

પહેલા તો છોકરીને જોતા વેંત જ મારા હોઠમાંથી નીકળતી સીટી;
ચોકઠું પહેરી પહેરીને કાંઈ સીટી ન વાગે, પેઢાં બની ગયા છે દાંતની બે ખીંટીં,
હવેલીએથી આવ્યો છે ઠોરનો પરસાદ, એને જોતા વેંત આવી જતું ઝોલું.
મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું.
‘ત’ ‘થ’ ‘દ’ ‘ધ’ નથી બોલી શકાતા, કહો વાણીના ભેદ કેમ ખોલું ?

પહેલાં તો દાંત ઉપર દુનિયા ઊંચકતો’તો, હવે સ્ટ્રેચરમાં ઊંચકે મને લોકો;
જીવતર આખુંય બહુ ભાષણ ઠોક્યાં, હવે શ્રોતા બનવાનો આવ્યો મોકો,
વાંસળી બનવાના ઘણા ફાંફાં માર્યા, પણ બની ગયો સાંબેલું પોલું.
મને ડેન્ચર આપો તો કૈંક બોલું.
‘ત’ ‘થ’ ‘દ’ ‘ધ’ નથી બોલી શકાતા, કહો વાણીના ભેદ કેમ ખોલું ?

– અનિલ જોશી

http://tahuko.com/?p=10234

નવેમ્બર 15, 2010 at 3:32 પી એમ(pm) 1 comment

Top Five Regrets of the Dying

For many years I worked in palliative care.  My patients were those who had gone home to die.  Some incredibly special times were shared.  I was with them for the last three to twelve weeks of their lives.  People grow a lot when they are faced with their own mortality.  I learned never to underestimate someone’s capacity for growth.  Some changes were phenomenal.  Each experienced a variety of emotions, as expected, denial, fear, anger, remorse, more denial and eventually acceptance.  Every single patient found their peace before they departed though, every one of them.
 
When questioned about any regrets they had or anything they would do differently, common themes surfaced again and again.  Here are the most common five:

1. I wish I’d had the courage to live a life true to myself, not the life others expected of me
This was the most common regret of all.  When people realize that their life is almost over and look back clearly on it, it is easy to see how many dreams have gone unfulfilled.  Most people have / had not honoured even a half of their dreams and had to die knowing that it was due to choices they had made, or not made.

It is very important to try and honour at least some of your dreams along the way.  From the moment that you lose your health, it is too late.  Health brings a freedom very few realize, until they no longer have it.  (વધુ…)

નવેમ્બર 12, 2010 at 3:58 પી એમ(pm) Leave a comment


Email

નિવૃત્તિની પ્રવ્રુત્તિ પુસ્તક મેળવવાનું સ્થાન

nivrutti_final12 ૧. "નિવૃત્તિનિ પ્રવૃતિ"પ્રસિધ્ધ થઇ ગઇ છે

reviews are on
http://vijayshah.wordpress.com/2009/12/30/nivruttini-pravruti-pustak-svarup/
Book ID 67718

www.authorhouse.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 48 other followers

Blog Stats

  • 45,110 hits

Top Clicks

  • નથી
નવેમ્બર 2010
સોમ મંગળ બુધ ગુરુ F શનિ રવિ
« સપ્ટેમ્બર   ડીસેમ્બર »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

સંગ્રહ